De vrees van veel marketeers werd waarheid: op 9 mei 2012 stemde de Eerste Kamer in met de herziening van de Telecommunicatiewet, inclusief een omstreden bepaling over tracking cookies. Een cookie is een klein tekstbestandje dat bij het bezoeken van een website op de harde schijf van een computer wordt geplaatst. Door zo’n cookie kan de website de bezoeker herkennen, bijvoorbeeld om inloggegevens te bewaren en voorkeuren in kaart te brengen. Met tracking cookies kan het surfgedrag van een gebruiker worden bijgehouden. Adverteerders weten zo precies welke websites een gebruiker bezoekt en kunnen gerichte advertenties aanbieden. Wie een avondje zoekt naar hotels in Parijs, kan zo nog wekenlang worden achtervolgd door Parijse hotelbanners.
De Nederlandse wet moest worden aangepast aan de Europese ePrivacyrichtlijn, maar de Nederlandse regeling is zelfs strenger. Volgens de richtlijn mag je cookies plaatsen en uitlezen als de internetter vooraf is geïnformeerd. En als hij daarvoor toestemming heeft gegeven. Maar hoe die toestemming wordt gegeven, is niet duidelijk. Kan dat via de browserinstellingen (opt-out)? Of is actieve instemming nodig voordat cookies worden geplaatst (opt-in)? De nieuwe wet gaat uit van een vermoeden: als cookies worden geplaatst om surfgedrag te analyseren, wordt vermoed dat persoonsgegevens worden verzameld. Op zo’n handeling is de Wet Bescherming Persoonsgegevens van toepassing, met allerlei extra verplichtingen zoals ondubbelzinnige toestemming (opt-in). Alleen als de ‘verzamelaar’ bewijst dat het niet om persoonsgegevens gaat, hoeft de toestemming niet ondubbelzinnig te zijn. Die omkering van de bewijslast staat niet in de Richtlijn.
De richtlijn had vorig jaar mei al geïmplementeerd moeten zijn. Om een boete van de Europese Commissie te voorkomen, treedt de regeling meteen in werking. Voor de bewijslastomkering geldt nog een korte uitloop: die gaat pas per 1 januari 2013 gelden. Tot die tijd geldt de ondubbelzinnige toestemming alleen indien de toezichthouder aantoont dat cookies persoonsgegevens bevatten. De reden van dit ‘uitstel’ is de ontwikkeling op Europees niveau van een Do-Not-Track standaard. Daarmee kunnen gebruikers in één keer aangeven dat adverteerders geen tracking cookies mogen gebruiken. Het is de vraag of deze standaard er op tijd zal zijn.
Kim Braber
|
kantoor Emerald House Jozef Israëlskade 48-G Amsterdam t 020 - 305 3066 www.hoogenhaak.nl |
post Postbus 76780 1070 KB Amsterdam e info@hoogenhaak.nl f 020 - 305 3069 kvk 34314579 |
De vrees van veel marketeers werd waarheid: op 9 mei 2012 stemde de Eerste Kamer in met de herziening van de Telecommunicatiewet, inclusief een omstreden bepaling over tracking cookies. Een cookie is een klein tekstbestandje dat bij het bezoeken van een website op de harde schijf van een computer wordt geplaatst. Door zo’n cookie kan de website de bezoeker herkennen, bijvoorbeeld om inloggegevens te bewaren en voorkeuren in kaart te brengen. Met tracking cookies kan het surfgedrag van een gebruiker worden bijgehouden. Adverteerders weten zo precies welke websites een gebruiker bezoekt en kunnen gerichte advertenties aanbieden. Wie een avondje zoekt naar hotels in Parijs, kan zo nog wekenlang worden achtervolgd door Parijse hotelbanners.
De Nederlandse wet moest worden aangepast aan de Europese ePrivacyrichtlijn, maar de Nederlandse regeling is zelfs strenger. Volgens de richtlijn mag je cookies plaatsen en uitlezen als de internetter vooraf is geïnformeerd. En als hij daarvoor toestemming heeft gegeven. Maar hoe die toestemming wordt gegeven, is niet duidelijk. Kan dat via de browserinstellingen (opt-out)? Of is actieve instemming nodig voordat cookies worden geplaatst (opt-in)? De nieuwe wet gaat uit van een vermoeden: als cookies worden geplaatst om surfgedrag te analyseren, wordt vermoed dat persoonsgegevens worden verzameld. Op zo’n handeling is de Wet Bescherming Persoonsgegevens van toepassing, met allerlei extra verplichtingen zoals ondubbelzinnige toestemming (opt-in). Alleen als de ‘verzamelaar’ bewijst dat het niet om persoonsgegevens gaat, hoeft de toestemming niet ondubbelzinnig te zijn. Die omkering van de bewijslast staat niet in de Richtlijn.
De richtlijn had vorig jaar mei al geïmplementeerd moeten zijn. Om een boete van de Europese Commissie te voorkomen, treedt de regeling meteen in werking. Voor de bewijslastomkering geldt nog een korte uitloop: die gaat pas per 1 januari 2013 gelden. Tot die tijd geldt de ondubbelzinnige toestemming alleen indien de toezichthouder aantoont dat cookies persoonsgegevens bevatten. De reden van dit ‘uitstel’ is de ontwikkeling op Europees niveau van een Do-Not-Track standaard. Daarmee kunnen gebruikers in één keer aangeven dat adverteerders geen tracking cookies mogen gebruiken. Het is de vraag of deze standaard er op tijd zal zijn.
Kim Braber